Turbulentie als metafoor…

Oh boy…wat gebeurt er?

Iedereen die ooit het vliegtuig heeft genomen heeft het wel al eens meegemaakt: turbulentie.
Je zit vastgeklikt in een stoel, alles chillywilly, op weg naar een toffe bestemming, tot alles plotsklaps serieus begint te schudden en te beven.
Je chillywilly-gevoel is plots even nergens meer te bespeuren. Stewardessen rushen door het gangpad, de passagier naast je slaat groen uit en grijpt wanhopig naar het kotszakje en jij hoopt maar dat het snel gedaan is. Een serieuze turbulentiegolf dus.

Een levenslange vliegtuigreis

Nu, stel dat je jarenlang op een vliegtuig zou zitten, dan wordt turbulentie onvermijdelijk, toch? Wat als je leven eens vergelijkt met zo’n lange vliegtuigreis?

Iedereen maakt wel eens woelige periodes mee. De ene vaker dan de ander. Turbulentie-alarm is nooit veraf! 

Soms is het zo vluchtig dat je er later zelfs niet meer over terug denkt. Even lacherig doen en hop terug op weg. Een klein akkefietje op de weg. Een lastig maar overkomelijk detail.
Af en toe duurt de turbulentie wat langer, zodat je wat meer tijd nodig hebt om op je effen te komen. Maar ook dat passeert.
Maar soms, heel soms, lijkt de turbulentie wel een eeuwigheid te duren. Je kent het misschien wel, dat gevoel dat je vast zit op een plek waar je op dat moment helemaal niet wil zijn. Je wilt dat dat moment NU ONMIDDELIJK stopt. Er golft misschien zelfs een gevoel van angst of paniek door je heen. Wat doe je dan?

turbulentie in je leven

Adem, doe niet alsof, en….

Eerst en vooral blijf je best ademen. Want anders ga je dood, ahja. Hyperventilatie op een vliegtuig? Geen aanrader! Makes things worse. 

Ten tweede hoef je het niet te verbergen dat je bang of gestresseerd bent. Sommige situaties kunnen zelfs de meest stoïcijnse kikker omtoveren in een stresskip die teveel redbull heeft gedronken. De een kan het misschien beter verbergen dan de andere, maar dat is zeker geen must.  Mijn punt is dat het ok is om af en toe eens bang of gestresseerd rond te lopen. Praat er eens over. Por je buur in de zij en zeg “Ik voel me niet echt lekker op dit moment. Help.”  Het is echt niet oké om alles op te kroppen en te doen alsof er niets aan de hand is. 

Ten derde kan je eens aan het volgende denken: is er iets wat ik nu op dit moment kan doen om de turbulentie te doen stoppen? 
Is het antwoord ja, ga dan na wat je precies allemaal kan doen.
Is het antwoord nee, tja, dan zit er niet veel anders op dan het uit te zitten.

Vallen en opstaan

Uiteindelijk zit ieder van ons in zijn eigen vliegtuigje en maken we allemaal wel dingen mee. 

Is het zo erg dat “jouw vliegtuig” crasht, krabbel dan overeind en probeer de brokstukken zo goed mogelijk te lijmen. Je zal altijd terug kunnen opstijgen naar je volgende bestemming. Waar dat ook is. Op je eigen ritme.

 

Laat gerust een reactie achter :-)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.